W tym cyklu wykorzystuję kupione lub przekazane mi serwetki i haftuję na nich teksty inspirowane profesjolektem języka terapeutycznego obecnym w naszej codzienności. Ten projekt jest krytycznym namysłem nad „przeterapeutyzowaną” komunikacją współczesności – jej schematami, uproszczeniami i wpływem na nasze relacje. Użycie serwetek z historią otwiera dodatkowy dialog: pomiędzy mną a anonimową hafciarką. pomiędzy czułością a zmęczeniem, pomiędzy pragnieniem braku zmian a potrzebą sprzeciwu.