Mostu poszukamy jak dojdziemy do rzeki

Fascynują mnie mapy jako tła do haftu. Umieszczam na nich wyhaftowane zdania – drogowskazy. Czemu właśnie mapy? Kiedy wyruszam w drogę i mam ze sobą mapę to wiem, że tak łatwo się nie zgubię. Mapa daje szerszy obraz, wiadomo jaki dystans dzieli punkt a i b, oraz jakie po drodze czyhają przeszkody. Czasem brakuje nam mapy, takiej życiowej. Mamy wrażenie, że szlak powstaje w miarę chodzenia. Długo zajęło mi dojście do takiego mentalnego miejsca, w którym czuję, że idę w dobrym kierunku. Kiedyś miotałam się w jego poszukiwaniu, teraz łapię się na niecierpliwości, że może mogłabym iść szybciej. Kiedy niepokój mija i przestaje zawężać myślenie, to wiem, że wszystko przebiega zgodnie z planem.